نسخه چاپی ارسال به دوستان


فیروزه جدید


  
رنج مردگان
برگردان مریم جعفری آذرمانی  ۱۳۸۶/۱۲/۲۹
برگردان شعری از بنوا کُنُر

Temps de citerne creuse de pluie qui tombe
Goutte à goutte
Voile plissé à la surface de l"eau
Le temps s"incurve lentement tout au creux de la terre
Les morts gémissent de leurs chairs amoureuses

هوای گودال، بارانِ باریده را عمیق می‌کند
قطره قطره
پرده‌ی چین‌خورده بر سطح آب
هوا، آرام آرام، تمامِ خود را در گودیِ زمین تا می‌کند
مردگان از بدن‌های عاشق‌شان رنج می‌کشند
 * Benoît Conort

لینک مستقیم
     نظرات     
محمد ۲۷ خرداد ۱۳۸۷
سلام امیدوارم همیشه موفق باشید مضمون شعر قوی میباشد و فضای سنگینی در ذهن انسان بوجود می اورد


 

طراحی سایت، هاست (هاستینگ)، ثبت دامنه - رادکام