نسخه چاپی ارسال به دوستان


فیروزه جدید


  
باران گرفته بود...
قربان ولیئی  ۱۳۸۶/۱۰/۲۲
سه غزل از قربان ولیئی

قربان ولیئی1
باران گرفته بود و زمین جام می‌گرفت
در خاک، ریشه‌های من آرام می‌گرفت
باران گرفته بود که از آسمان، درخت
پیغمبرانه نوبر پیغام می‌گرفت
باران گرفته بود که از رودخانه‌ها
رفتار بی‌خودانه زمین وام می‌گرفت
باران گرفته بود که بی‌رنگی حیات
بادام و سیب و آدم و گل نام می‌گرفت
باران گرفته بود که از خاک شاعری
روییده بود و شیره الهام می‌گرفت
 
2
دانه بپاش مرغ روانم گرسنه است
چشمی اشاره‌ای هیجانم گرسنه است
مبهوت مانده‌ام کلماتی به من ببخش
خود را صدا بزن که زبانم گرسنه است
در خالی حریم عدم گام می‌زنم
چیزی بیافرین که جهانم گرسنه است
سیر است از وضوح یقین چشم‌های من
کو سایه روشنی که گمانم گرسنه است
 
3
خاموشم و به شیوه شیدایی درخت
در من ظهور دانه دانایی درخت
در گوشه‌ای نشسته‌ام و راه می‌روم
آیینه‌ای برابر پویایی درخت
هوهوی بادها و هیاهوی بودها
سیر و سلوک ساکت بودایی درخت
بیهوده حرف می‌زنم و هرز می‌روم
تنها سکوت مشرب شیوایی درخت

 

لینک مستقیم
     نظرات     
SHER ۲۴ دی ۱۳۸۶
VERY GOOD
داش مجید ۲۷ دی ۱۳۸۶
بد نبود .زتتتتتتتتتتتتت زیاد!!!
M ۰۲ بهمن ۱۳۸۶
سایت شما به تعمیر احتیاج دارد
غریبه ۰۳ بهمن ۱۳۸۶
به ورود احساسی می اندیشم که هرگاه آسمان هشتم را به مقصد زمین ترک می گوید تمام ریشه هارا سیراب از عطشی میکند که جاری روی کاغذها گاه وزن میگیردو انگار معراجی ست.... www.atessa61.blogfa.com
بی محتوا ۰۳ بهمن ۱۳۸۶
بی محتوا
مزخرفیات ۲۰ بهمن ۱۳۸۶
مزخرف بود
مهرداد ۲۵ بهمن ۱۳۸۶
مثل همه شعرهای قربان ولیئی زیبا لطیف و عرفانی بود


 

طراحی سایت، هاست (هاستینگ)، ثبت دامنه - رادکام